ابزاری، مهدی؛ اکبر اعتباری؛ مهدی ستاری قهفرخی (1385). هوش سازمانی و جلوگیری از کند ذهنی سازمانی، ماهنامه مدیریت دانش سازمانی. شماره 22. صفحات 35-25.
احسانبخش، فرهاد؛ محمد رضایی (1390). رابطه بین فرهنگ سازمانی و هوش سازمانی در سیستمهای اجرایی گیلان، روندها. شماره 5. صفحات 10-1.
آزبورن، دیوید؛ تد گیلبر (۱۳۸۴). اثر روحیه کارآفرینی در متحول ساختن بخش دولتی، مترجم فضلا... امینی. تهران. نشر فرا.
اسدی، حسن؛ رزا رهاوری (1383). رابطه بین اجزای فرهنگ سازمانی و کارآیی متخصصان تربیت بدنی و مدیران دفاتر مرکزی تربیت بدنی، حرکت. شماره 20. صفحات 34-23.
الوانی، مهدی؛ حسن دانایی (1390). گفتارهایی در فلسفه تئوریهای سازمان دولتی، تهران نشر صفار.
الهیان، علی؛ محمد زواریان (1387). هوش سازمانی، تدبیر. شماره 208. صفحات 52-49.
جمالزاده، محمد؛ یونس غلامی؛ محمدحسن سیف (1387). مطالعه رابطه بین هوش سازمانی و آموزش سازمانی در میان اعضای هیات علمی و کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی، منطقه 1. فصلنامه رهبری سازمانی. شماره 3. صفحات 86-63.
خدادادی، محمد رسول؛ میرمحمد کاشف؛ میرحسین سیدعامری؛ معصومه اعلمیکاشکی (1392). رابطه بین مؤلفههای هوش سازمانی و فرهنگ سازمانی در اداره کل و ادرات تربیت بدنی آذربایجان شرقی، نشریه تربیت بدنی. شماره 3. صفحات 189-175.
زهرایی، محمد؛ سعید رجاییپور (1389). بررسی رابطه بین هوش سازمانی و سلامت سازمانی در دانشگاههای اصفهان، رهیافتی نو در مدیریت آموزشی. شماره 2. صفحات 174-155.
ستاری قهفرخی، مهدی؛ علیرضا زمانیان (1392). ارزیابی وضعیت هوش سازمانی در شهرداریهای شرق مازندران، مدیریت شهری. شماره 31. صفحات 14-1.
ستاریقهفرخی، مهدی(1374). ارتباط بین هوش سازمانیوفرهنگسازمانی،اصفهان.دانشگاه آزاد خوراسگان.
شمس، غلامرضا؛ منصوره مشایخی؛ سعید سلیمانی (1393). تبیین نقش هوش سازمانی در ارتقای عملکرد سازمانی: مطالعه دبیرستانهای شهر تهران، فصلنامه روانشناسی تربیتی. شماره 31. صفحات 189-165.
صابریفر، رستم (1392). تعیین شکاف کیفیت خدمات ارائه شده در شهرداریها (نمونه موردی: شهر مشهد)، فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. شماره 109. صفحات 140-127.
صابریفر، رستم (1395). مدیریت شهری در ایران معاصر، مشهد. امید دانش.
طباطبایی، محسن (1392). یادداشت سردبیر، اقتصاد شهر. شماره 18. صفحات 8-6.
عرفانی، معصومه؛ پریوش جعفری (1388). اثر مستقیم و غیرمستقیم سبک رهبری تحولی، فرهنگ یادگیری و یادگیریسازمانی برهوشسازمانی در دانشگاه آزاداسلامی، فصلنامه رهبری سازمانی. شماره 4.صفحات66-49.
علامه، محسن؛ مهدی مقدمی (1389). بررسی رابطه میان یادگیری سازمانی و عملکرد سازمانی، مطالعه موردی: واحد محرکه شرکت ایران خودرو، پژوهشنامه مدیریت اجرایی. شماره 1. صفحات 133-107.
فقهی، علیرضا؛ پریوش جعفری (1387). بسط اجزای هوش سازمانی در سازمان برای برنامه تحقیقی و آموزشی، فصلنامه برنامهریزی آموزشی. شماره 1. صفحات 66-45.
محمدپور، حسین (1392). سرمقاله، اقتصاد شهر. شماره 18. صفحات 6-1.
منوریان، عباس؛ امیر بختائی (1386). شناخت فرهنگ سازمانی بر اساس مدل دنیسون، مطالعه موردی: سازمان مدیریت صنعتی. تهران. چهارمین کنفرانس بینالمللی مدیریت.
میرسپاسی،ناصر؛ بابک افقهی (1390). تحلیل مقایسهای هوش سازمانی درآموزش عالی، شماره3.صفحات86-67.
یعقوبی، نورمحمد؛ جواد مولودی؛ علی حقی (1388). رابطه فرهنگ سازمانی و هوش سازمانی در سازمانهای عمومی، مجله بازرگانی. شماره 1. صفحات 8-1.
Akgun AE; Byrne J and Keskin H (2007). organizational intelligence: A structuration view. J Organ change Manag, Vol. 20,No. 3, PP: 272-289.
Akroush, M. & Al-Mohammad, S (2010). The effect of marketing knowledge management on organizational performance: An empirical investigation of the telecommunications organizations in Jordan. International Journal of Emerging Markets,Vol.5, No.1, PP: 38-77.
Albrecht K (2003). Organizational intelligence survey preliminary assessment. provided by: Karl Albrecht international; 2003. Available from: http://www.karl Albrecht.com.
Courbon,J& Trahand, J (2007). Organizational intelligence and enabling technologies. International Conferece on Systems. ETI, UK.
Ercetin, S (2004). The abilities related to organizational intelligence and their action dimensions at school. Educational research Quarterly, Vol. 10, No, 2, PP: 3-18.
Halal,William )2006(.Rganizational Intelligence: What is it? and How can manager Use it? www. strategy-bussiness.com.
Montgomery, C.A. Thomas, A.R. & Kamath, R (2008). Divistiture, market valuation, and strategy. Academy of Management Journal, Vol. 27, No. 2, PP: 830-840.
Ruhan A, Iijima J, Sho H. A (2009). Study on relationship between organizational intelligence quotient and firm performance: A comparison study between Japan and China. Tokyo. Institute of Technology.
Simic, I (2005). Undergradute psychology Major: organizational learning As a component of organizational Intelligence. Information and marketing Aspect of the Economically Development of the balkman Countries Journal, Vol. 45, No. 4, PP: 56-68.
Veryard, R (2012). Organizational intelligence primer, Leanpub, Availableat: http://leanpub. com/orgintelligence.
)