ارزیابی کیفیت زندگی در روستا- شهرهای جدید مطالعه‌ی موردی: شهر بانوره

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

در اغلب کشورهای درحال توسعه، گرایش برنامه‌ریزان به تمرکززدایی فضایی، کاهش نابرابری‌های منطقه‌ای و دوگانگی‌های شهری و روستایی دردهه‌های اخیر، به اتخاذ راهبرد‌های متفاوتی دراین زمینه انجامیده، که یکی ازمهمترین آنها تبدیل روستاهای مرکزی به شهر و توسعه‌ی کالبدی و ارتقای جایگاه آنها در سلسله مراتب شبکه‌ی سکونتگاهی است. در ایران در بسیاری از روستاها، روستاییان با هدف تسریع روند توسعه‌ی سکونتگاه خود، مصرّانه پیگیر تبدیل روستای خود به شهر هستند. اما اینکه این تغییر منجر به بهبود کیفیت زندگی شهروندان شده است، موضوعی است که در این مطالعه در مورد شهر بانوره از توابع استان کرمانشاه بررسی می‌شود. نوع پژوهش حاضر، کاربردی و پیمایشی است. جامعه‌ی آماری تحقیق کلیه سرپرستان خانوارهای شهر بانوره می‌باشد. حجم نمونه با استفاده از آماره کوکران محاسبه و در مجموع 250 نفر به صورت تصادفی انتخاب و پرسشنامه‌ها تکمیل شد. روایی محتوایی پرسشنامه بر اساس نظر اساتید و کارشناسان و پایایی آن در چهار مقیاس اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، کالبدی- فضایی و زیست‌محیطی با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ بررسی و مورد تأیید قرار گرفت. به منظور تحلیل داده‌ها از آماره‌های توصیفی و آزمون‌های کای اسکوئر و t تک‌نمونه استفاده شد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد کیفیت زندگی در سکونتگاه مورد مطالعه در بُعد کالبدی- فضایی برابر523/1، زیست‌محیطی برابر 906/1، اقتصادی برابر 916/1 و در بُعد اجتماعی- فرهنگی برابر 952/1 در بازه‌ی طیف لیکرت (صفر تا چهار) می‌باشد.
بر اساس نتایج آزمون t تک‌متغیّره‌ی آزمون‌ها در همه موارد (به جز بُعد اجتماعی و فرهنگی) در سطح اطمینان بالای 99 درصد معنی‌دار و اختلاف بین مقدار واقعی و عدد مفروض منفی است. به عبارت دیگر تغییر روستای بانوره به شهر باعث بهبود وضعیت ساکنان در ابعاد مذکور نشده است. همچنین بر اساس نتایج آزمون تجزیه واریانس یک‌طرفه بهبود کیفیت زندگی در بُعد اجتماعی و فرهنگی در بهترین وضعیت و سایر ابعاد در گروه دوم طبقه‌بندی شدند. در مجموع نتایج نشان می‌دهد تبدیل روستا به شهر مزایای متعددی برای ساکنان به خصوص در ابعاد اقتصادی، ارائه‌ی برخی خدمات اجتماعی و کالبدی داشته است اما به تبع آن حجم گسترده‌ای از پیامدهای منفی به ساکنان تحمیل شده و از طرفی به دلیل انتظارات بالای ساکنان، به اعتقاد پاسخ‌گویان، در مجموع تبدیل روستا به شهر باعث افزایش کیفیت زندگی ساکنان روستا شهر جدید نشده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Assessment of the Life Quality in New Agropolitans Case study: Banvareh in Kermanshah Province

نویسندگان [English]

  • Alireza Darbanastaneh
  • Manije Mahmoudi
چکیده [English]

In most of developing countries, the tendency of programmers to spatial decentralization, reduction of regional inequalities and  urban and rural duality in recent decades has led to adopt different strategies in this regard. One of the most important of such strategies is changing the central villages in to city and their physical development and promotion of  their position in the hierarchy of the settlement network. In Iran and  in many villages, rural people with the aim of accelerating the development of their settlements, persists on changing their  villages to city. But this  subject that  such changes has caused the improvement of the citizens' life quality is an issue which in this article, is reviewed about  Banvareh city in Kermanshah province. Method of this research is applied and surveying type. Statistical population of the research is all heads of households in Banvareh city. The sample size was calculated using Cochran's statistic and a total of 250 people were randomly selected and questionares were completed. Content validity of questionnaire, was evaluated according to the views of  academics and experts. Reliability of the questionnaire in the four economic, social - cultural, physical - environmental and ecological scales were reviewed and approved by using Cronbach's alpha. For data analysis, descriptive statistics and Chi-square and t-tests were used. The results show that quality life in the under study settlements in spatial-physical aspect is equal to 01.523, environmental 01.906 , economical 1.916 and  social –cultural equal to 1.952  in Likert scale (zero to five) . Based on the findings of t test, the single variable of tests in all cases( except of social and cultural aspect) is at a high reliability  level of 99%  and the difference between the real amount and the assumed figure is negative, on the other words, changing Banvareh village to city has not improved the condition of the residents in the said aspects . Also based on the one way analysis of  variance test results, improvement of the quality life in social-cultural aspect has been classified in the best condition and in other aspects were classified in the second group. In total, the results show that changing village into city has numerous benefits for the residents, especially in the economic dimension, has had some social and physical services, but a large number of negative consequences has imposed on the residents and On the other hand, due to the high expectations of residents, according to respondents,  in general changing village to city has not caused the improvement of the life quality of the residents of the  new agropolitans . 

کلیدواژه‌ها [English]

  • quality of life
  • Agropolitans
  • Banvareh city
  • Economic development
  • Environmental dimension