تحلیلی بر نقش شهر جدید پردیس در تمرکززدایی از مادرشهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

     اصولاً شهرجدید با نگاهی که در این تحقیق بدان نگریسته شده، شهری است که به­عنوان یکی از راهبردها و الگوهای توسعه­ی شهری در جهت­جذب سرریزهای جمعیّتی شهرهای بزرگ و اسکان جمعیت مازاد مادرشهر طراحی، برنامه­ریزی و احداث شده و یا می­شود. نظر به اینکه شهر تهران از نظر مساحت و جمعیت اوّلین شهر کشور است و مهمترین کانون جذب جمعیت در ایران می­باشد؛ لذا محدودیّت­هایی از نظر امکانات و گسترش شهر و  همچنین عدم توان جذب جمعیت بیشتر را پیش رو داشته و دارد. شهرهای جدیدی دراطراف تهران از جمله شهر جدید پردیس به­منظور تعدیل این نارسایی­ها و سرریزپذیری جمعیت مازاد آن طراحی و احداث شده ­است. شهر جدید  پردیس که شهری است از پیش طراحی شده، در اراضی بکر و بایر در 35 کیلومتری شمال­شرق تهران با مساحتی حدود 2600 هکتار، با هدف سرریزپذیری بخشی از جمعیت مازاد شهر تهران، طراحی شده است و تا  سال 1395 پیش­بینی شده که 200000  نفر را  می­بایست در خود جای دهد. لیکن هم­ اکنون (1385) تنها 52000 نفر جمعیت در مساحتی حدود 9/358 هکتار در این شهر اسکان یافته­اند.
هدف از انجام این تحقق بررسی میزان اثرگذاری شهر جدید پردیس در تمرکززدایی از مادرشهر تهران، با جمعیت­پذیری بخشی از مازاد جمعیت این مادر شهر بوده است. روش کار این پژوهش تحلیلی- تطبیقی بوده با حجم نمونه­­ای به میزان 10 درصد خانوارهای ساکن در شهر و از طریق پرسشنامه به اخذ اطلاعات میدانی مبادرت گردیده است. یافته­های این تحقیق بیانگر آن است که شهرجدید پردیس در ایفای نقش خود که همانا جمعیت­پذیری بخشی از مازاد جمعیت و تمرکززدایی از مادرشهر تهران بوده، چندان موفق نبوده است. بخش زیادی از این عدم توفیق ناشی از عدم احداث متناسب زیرساخت­ها و نبود زمینه­های اشتغال و فعالیت در این شهر بوده که آن هم متأثر از ناکارآمدی مدیریت و برنامه­ریزی متناسب با نیازهای توسعه­ی شهری بوده است. در این مقاله به­منظور رفع  این مشکل پس از تحلیل و تلفیق یافته­ها، راهبردهایی پی­جویی گردیده که در متن مقاله ارایه شده  است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

New Town of Pardis and its Role in Decentralization of Tehran Metropolis

نویسندگان [English]

  • iesa ebrahimzadeh
  • mehdei garakhlo
  • mehdei shhreiarei
چکیده [English]

A new city is a city which is designed and constructed as a strategy for urban development in order to attract overflow population of metropolitan cities. Tehran، as the  largest  and most  populated  city  in  Iran،  is  the  focus  of population  attraction. Regarding the facts that it has restricted on facilities and urban development and does not have the capability of attracting more population، new cities were created around it، such as Pardis. New city of Pardis was prearranged to be located 35 km northeast of Tehran with about 2600 hectares area in an unfruitful land in which urban life and dwelling dates back to less than 8 years ago. The Studies on finding the appropriate location for this city started in 1986. The prospect of this new city was predicted for 200،000 people but now (2006) only 52،000 people are living there.
In this research، the function of new city of Pardis to attract some population of Tehran has been analyzed. The following hypotheses have been tested in order to see the aims of research:
1- It  seems  that  management  has  been influenced on  achieving  the  aims  of Pardis (attracting some part of  Tehran’ population and deconcentration).
2- It appears that attraction of Tehran’s population to the other new cities has been a factor to do not achieving the aims.
3-Lack of urban structures and employment in this city has played some role not to attract enough population.
Finally it is concluded  that new city of  Pardis has  not  been  successful  in performing  the  role  it  was planned  to (deconcentration), furthermore  it  has added  to  the problems of  Tehran  metropolis. Some  suggestions  have  been offered  to  help  reach  the  first  aims  deconcentration  of   Tehran  metropolis designing new city of Pardis.

کلیدواژه‌ها [English]

  • New City of Pardis
  • Deconcentration
  • Tehran Metropolis
  • Overflow Population
  • Urban Development