تعامل ملی، منطقه‌ای و جهانی، راهبردی برای پایداری توسعه¬ی محور شرق

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

   ایران برای سامان­دهی به مبادلات چند هزار میلیارد دلاری منطقه و جهان، از موقعیت جغرافیایی برجسته­ای برخوردار است. جریانی که با خلق ظرفیت­های نوین فراوان قادر است در سطحی گسترده، با ایجاد پویایی در کسب و کار، اشتغال، درآمد و انباشت سرمایه، به گونه­ای پایدار به فرآیند توسعه در کشور دامن بزند. موقعیت محور شرق کشور با تأکید بر جایگاه چابهار برای ترانزیت کالا، نفت، گاز و خطوط لوله­ی آسیای مرکزی و نیز روان­سازی مبادلات ­افغانستان محصور در خشکی، از مزیت­های­آشکاری برخوردار است؛ قابلیت­هایی که به ویژه در نتیجه­ی تحولات وسیع در صفحات شمالی و شرقی کشور، برقوت آن به مراتب افزوده شده است. محور شرق موقعیتی ارتباطی دارد و چابهار با استعدادهای بالقوه­ی بسیار به ویژه در زمینه­های بازرگانی و ترانزیت گرانیگاه این تحول است. این داد و ستد عظیم با عبور از محور شرق، علاوه بر ایجاد رونق در اقتصاد و اجتماع محیط،  با تولید نقش­های مکمل برای شمال و جنوب سیستان و بلوچستان ( و نیز استان­های خراسان) و شکل­دهی به بستری پایدار برای پیوند منافع، همزیستی و مدارای تاریخی را در منطقه نهادینه خواهد کرد. تحقق این فرآیند لیکن، مستلزم توجهی دوباره به توسعه­ی بندر، راههای پسکرانه و بهسازی و تکمیل آنها و روز آمد کردن تجهیزات و قوانین و نیز سرمایه­گذاری برای توسعه­ی کریدورهای ترانزیتی، که  هیچ تردیدی در اقتصادی بودن آنها نیست، خواهد بود. جمهوری اسلامی ایران، با توجه به ملاحظات ژئوپولتیک و ژئواکونومیک منطقه و در پرتو چشم­اندازی آینده­نگر، می­تواند جایگاه خود را برای اتصال شمال- جنوبو شرق- غرب، در نظام­نوین بین­المللی تثبیت و ارزش­موقعیت استراتژیک خود را به مراتب ارتقاء بخشد و از رهگذر این مبادلات عظیم، ظرفیت­های جدیدی برای انباشت سرمایه­ها، به عنوان  موتور توسعه در کشور و محور شرق خلق کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Interaction of National, Regional and Global Development, A Strategi for Sustaining Development in the Eastern Axis

نویسندگان [English]

  • mohamad satreifar
  • hamid ahmadei
  • hosein nasiri
چکیده [English]

To logistics a global and regional trade of multi-trillion dollars magnitude, Iran enjoys an exceptional geographical location. Taking advantage of such an opportunity can create new capacities for making a more dynamic economic environment in which expanded employment chances and capital formation would promote the process of sustainable development. The “eastern axis” has promising comparative advantages, particularly in view of the importance of Chabahar for the transit of goods and helping the trade potentials of Afghanistan and the significance of pipeline routs and the commercial relations of landlocked Central Asia. The eastern axis has a "transit" potential and Chabahar is its center of "gravity". The transit industry of the eastern axis could undoubtedly bring social and economic vitality to this impoverished region. The resulting economic prosperity would complement the economic situation of the southern and northern part of the province and the neighboring Khorasan provinces. More importantly, the created social dynamics would enhance the historical coexistence and tolerance in the region by intertwining the interests of different players. Achieving such objectives requires a renewed emphasis on the development of the port, building new transit routs and refurbishing the old ones and, at the same time, modernizing equipments and legal instruments. All of these would not happen until necessary investments are made for the development of the transit corridors, a venture that is “certainly economically viable." Actualizing these potentials would create attractive national and international investment climate. Given “geopolitical” and “geoeconomic” imperatives of the region, the Islamic Republic of Iran can consolidate its position as a vital nexus of the north-south and east-west corridors, thereby enhancing its strategic weight and national economic development.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Eastern Axis
  • Chabahar
  • location
  • sustainable development
  • Regional-global Trade